Involvement Er was niets mis met Aad van den Heuvel of Koos Postema naar de brandhaarden te sturen, zij deden verslag met een afstandelijkheid die kenmerkend en prijzenswaardig is voor de journalistiek. Maar teneinde het wereldleed te verlichten moesten andere middelen worden ingezet en zo kwam het dat Bekende Nederlanders begonnen af te reizen naar probleemgebieden. Gironummertje d’r bij en warempel, de liefdadigheid floreerde. Sinds Haïti is er een nieuw loot aan de verslaggeving toegevoegd en dat wordt ‘reporter involvement’ genoemd. Zo verscheen op CNN een reporter die helemaal niet journalistiek maar medisch geschoold was. Dr. Sanjay Gupta opereerde in barre omstandigheden, voorzien van microfoontje, camera op hem gericht, en hij werd een tv-held. Verslaggever Anderson Cooper bracht een jongetje in veiligheid. Nu zullen ook Aad en Koos wel eens een dorstige Biafraan een slokje water uit eigen voorraad hebben toegediend, maar dat maakte nou juist geen onderdeel uit van de berichtgeving. Ongeveer tegelijkertijd met Haïti zag ik op AT5 hilarische beelden: de cameraman was gewoon bij een stukje spekglad wegdek gaan staan en daar ging de ene fietser na de andere onderuit. Gewaarschuwd werd er natuurlijk niet. Over botbreuken werd niet bericht, het werd gewoon gemonteerd op een olijk ‘De leukste thuis’-muziekje. Dat is dan weer het tegendeel van ‘reporter involvement’. Dat bij een ramp als op Haiti onconventionele middelen worden ingezet voelt dubieus, maar komt mij geoorloofd voor in de strijd tegen de onverschilligheid.