Shalalie Ongezien ben ik voor Sieneke. Want Loekz, dat is geen meidengroep, zo noem je je hond. Marlous is aanstellerij van Marloes, in Vinzzent zit een medeklinker te veel en tegen Peggy Mays zeg ik: er is maar één mei en die komt na april. Sieneke moet het worden, ook nog gecoacht door Marianne Weber. Wat een briljante zet van de TROS het festival terug te geven aan het volk. En wie is van het volk? Pierre Kartner. Die iedere café aan de haven een lijflied bezorgde, die de smurfen weer helemaal op de kaart zette, die, als Vader Abraham, Sinterklaas was als Sinterklaas er niet was. De bard uit Brabant zette zich achter zijn piano en daar was het liedje al: ‘Ik ben verliefd Shalalie’. Briljant. Shalalie, dat staat voor alles dat vrolijk, optimistisch en succesvol is. Bij mij persoonlijk was ‘Ik ben verliefd’ altijd een beetje onaf, maar sinds ik er Shalalie achter zet voel ik mij een stuk gelukkiger. Pierre Kartner loodst, 35 jaar na het fraaie Dingedong, de falende natie het shalalie-tijdperk in. Shalalie gaat Nederland weer helemaal een wereldmacht maken. Na het gedoogbeleid en het poldermodel naakt de shalalie-mentaliteit. ‘Dat was wat ik bedoelde met die VOC,’ roept Balkenende blij. We shalalieën de vrede Afghanistan in, we shalalieën het fileprobleem op, we shalalieën die metro van noord naar zuid en terug. Neem een shalalie-treinabonnemnet voor zorgeloos vervoer. Drink shalalie-alcoholvrij. De koningin eindigt haar troonrede met een welgemeend ‘Shalalie!’. Wat een land!