Avondetappe Ik wil mezelf niet overschatten, maar ik durf toch wel zo onbescheiden te zijn om te stellen dat ik net bekendheid genoeg heb en zeker genoeg liefde voor wielrennen om een uitnodiging voor De Avondetappe (het praatprogramma van Mart Smeets tijdens de Tour de France) als zeer gepast te ervaren. En daar kwam dan de uitnodiging. Nu kan ik onder omstandigheden veel lol beleven aan ‘hard to get’ spelen, maar in dit geval was mijn reactie: wanneer? Waar? 17 juli dus, in de Vogezen. Ik heb beloofd vooral zinnige dingen te zeggen over de wijze waarop de Franse televisie de ronde in de huiskamers brengt. Daar heb ik al meningen over. Zo vind ik dat een sprint meteen van bovenaf getoond moet worden omdat je het dan veel beter kunt zien dan frontaal. Ook over hoe computerprogramma’s de tijdrit interessanter zouden kunnen maken en hoe leuk het zou zijn met ‘de oortjes’ mee te kunnen luisteren heb ik gedachten. Tevens vraag ik mij af waarom toch nog steeds laat in de middag en niet vroeg in de avond gefinisht wordt en kan ik mij licht opwinden over het valse spel dat de commentatoren met mij spelen, want het geluid loopt voor op het beeld. Op het moment dat ik dit schrijf heb ik nog geen idee wie mijn cogast zal zijn. Ik hoop niet dat het zo’n coryfee is als Erik Dekker of Michael Boogert. In pure devotie zal ik een uurlang zwijgen aan de tafel van Mart.