rolletje Behalve Deborah Gravenstijn zag ik tijdens de eerste week van de Olympische Spelen geen enkele reden naar het judo te kijken. Wat een partij wanhopig gegraai. Nou ja, er was nog een reden toch: bij judo kun je strafpunten krijgen voor passiviteit, dan krijg je van de scheidsrechter een ‘rolletje’. Wat een goed idee, zeg. Dat moet je bij allerlei sporten invoeren. Bij het wielrennen, bij het marathonlopen en zeker bij het voetballen. ‘Het Nederlands elftal beëindigde met drie spelers de finale…’ Ook de Tweede Kamer dunt met een ‘rolletje’ van de voorzitter enorm uit. Passiviteit is trouwens ook een goede reden voor echtscheiding. Aarzelende huisvrouwen die hun karretjes achteloos achterlaten in de gangetjes van de supermarkt, zullen we die ook doen? Randgebied. Wie te laat optrekt bij een stoplicht, zeker. Bedrijven die te laat opnemen. Passiviteit gaan we ruim interpreteren. Het is alles dat niet bijdraagt tot succes, tot service, tot dynamiek. Deze week begint Pauw & Witteman weer. Ik mag dat regisseren. Ik houd er van als de gasten met elkaar in discussie gaan. Ik maan gasten ook vaak zich met van alles en nog wat te bemoeien. Maar wat krijg je vaak? Juist, passiviteit. Ik heb een voorstel ingediend bij de eindredactie. Strafpunten? Ik dacht aan stoelen die, na twee waarschuwingen, met gast en al, wegklappen in een luik van de vloer. De studio is op de derde etage. Moet je eens opletten. We hebben die passiviteit bij de talkshow sneller uitgebannen dan bij het judo.