Operatie Schaak Was ik nou de enige die raar opkeek toen Ingrid Betancourt plotseling vrij was? Je bent zes jaar door die verschrikkelijke FARC-mannetjes vastgehouden en daar sta je dan voor de camera’s alsof de vakantie je goed heeft gedaan en je knuffelt en in de microfoons sla je taal uit die niet alleen coherent en diplomatiek, maar ook nog eens slagvaardig is. Vijf dagen nadat Betancourt opdook had De Volkskrant het verhaal ‘Veel vragen rond vrijlating Betancourt’. Correspondent Cees Zoon verbaasde zich ook over de fitheid van Betancourt. Maar er was meer. Zo werden gijzelaars nooit en te nimmer met helikopters verplaatst, vielen er geen doden, niet eens schoten tijdens Operatie Schaak en reisde Betancourt spoorslags naar Parijs, terwijl haar kinderen al naar Bogota waren gekomen. Ik verheugde mij erg op meer speculaties en vervolgens op uit degelijke research voortvloeiende onthullingen. De kranten die ik las deden er niet aan mee, de weekbladen zaten net in hun dubbeldikke zomernummer. Het kan natuurlijk zijn dat ik het degelijke achtergrondverhaal niet gelezen, gehoord of gezien heb. Ik geloof zomaar niet dat Ingrid Betancourt te veel een heldin is om van haar voetstuk te halen. Hoewel je natuurlijk ook beter niks negatiefs kunt zeggen over die andere ster van de zomer: Edwin van der Sar. Ik houd het toch op een zekere luiheid van ‘de media’. Mocht ik de follow-up van het Volkskrant-verhaal gemist hebben of mocht ik tussen het schrijven van dit stukje en publicatie alsnog bevredigend geïnformeerd zijn dan ben ik een gelukkig mens: ik heb weer wat vertrouwen terug.