Alles voor een lid De directeur van het bejaardentehuis is zo’n aardige man, nooit te beroerd om een praatje te maken met de dames van de bridgeclub of om even mee te biljarten met de mannen. Het is wel een beetje een ijdele man, maar hij is dan ook het uithangbord van het tehuis en dat schept verantwoordelijkheden, iemand moet het doen. De directeur kijkt dan ook vriendelijk in de camera. Hij wil graag dat wij ergens lid van worden, van een omroep, van MAX. Jan Slagter is de naam. Maar gelukkig staat hij niet alleen in de strijd, want MAX heeft MAX-ledenwervers en die kun je herkennen aan de MAX-ledenwerfbuttons. ‘MAX blijft… als u dat wilt’. Het zal wel lukken, de directeur is zo’n aardige man. Wie groen belangrijker acht dan goede tv kan bij LLINK terecht. Tijdens de ‘wervelende’ ledenwerfactie ontbrak boegbeeld Floortje Dessing (die was, naar verluid, op reis om de wereld te redden, moet ook gebeuren) en zo werd good old Aad van den Heuvel uit de biologisch verantwoorde stal gehaald. Maar LLINK zat beter in de cadeautjes dan MAX. Nieuwe leden kregen niet alleen de Holland Hotelbon, maar deden ook zomaar mee aan De Groene Loterij. Dat de hoofdprijs die hoed op vier wielen was die ook wel Smart wordt genoemd motiveerde misschien net niet genoeg voor de milieubewusten, want het valt te verwachten dat alleen LLINK in zwaar weer terecht gaat komen. Zure regen, vermoed ik. Wilden MAX en LLINK naar 150.000 leden, BNN streefde naar maar liefst 400.000. De spotjes waren prikkelend. Dat mag je toch wel eggen als Patrick Lodiers zijn moeder in de aanbieding doet en Filemon Wesselink zijn nier en zeker als Sophie Hilbrand het bovenpand van haar overall losrukt, ook al werd een en ander (de een en de ander) tijdig afgedekt door een sticker. Geen follow-up van wat BNN blijkens die filmpjes in de aanbieding heeft werd overigens op de site aangetroffen. Wie zich voor 5 euro 73 de Lama-dvd aanschafte was meteen lid, maar slechts de gelijke prijs deed vermoeden dat ook bij bestelling van Spuiten & slikken – massageolie, het BNN-bierkratjeskussen en een USB-stofzuiger de namen van de koper fluks zouden worden opgenomen in de administratie van de jongerenomroep. Het is toch waarlijk een treurige vertoning. En dan heb ik mij nog niet eens verdiept in de acties die door ‘de oudjes’ gevoerd werden (de NCRV zocht ‘programmafans’, de VPRO belooft een ‘feest voor de geest’). Is er aan dat bombardement van commerciële boodschappen al geen ontkomen mogelijk, duiken we al weg voor dat mitrailleurvuur aan programmapromo’s, schamen we ons plaatsvervangend al voor het amateurisme in de Zendtijd voor Politieke Partijen krijgen we die ledenwerfcampagnes er ook nog bij. Het is niet alleen onverdraaglijk, het is ook zo niet meer van deze tijd. Want uiteindelijk kijk je naar de ruïne van het reeds lang geleden ingestorte zuilensysteem. BNN en ook MAX hebben zich werkelijk wel voldoende bewezen, LLINK mag dan de windmolens mee hebben, het verhaal van Al Gore is ook elders al breed opgepakt. Waarom moet het zo, zo ontluisterend smekend? En waarom wordt de publieke omroep nog steeds georganiseerd volgens dat achterhaalde getalscriterium? Het Residentieorkest komt toch ook niet aan zijn subsidie door de lijsten met contribuanten in te leveren bij Ronald Plasterk? Daar buigt zich een serieus orgaan over, dat wikt, dat weegt, dat adviseert en dan gaat de minister beslissen. Zo hebben wij de democratie daar georganiseerd. Die ledenwerfcampagnes zijn een verspilling van tijd, energie en geld. Al aarzel ik nog over die 5 euro 37 voor een USB-stofzuiger…