De smaak van Cornaille (interview) Er gaan verhalen over een boekje dat je leven zou kunnen veranderen. Geen lesboek, pure magie. Verslaggeefster Margreet Hunfeld sprak met de auteur, Bert van der Veer. Waar begint het verhaal? Wiens verhaal? Het verhaal van Cornaille? Het verhaal van Broes? Mijn verhaal? Uw verhaal. Ik was een jaartje uitgever en dus wanhopig op zoek naar boeken. Ik stuitte op een publicatie over een boekje dat mysterieuze krachten zou hebben, ja, dat je leven zou kunnen veranderen. Nu ben ik ik daar een tikkeltje allergisch voor. Dat is al begonnen met ‘Niet morgen, maar nu’ van Wayne Dyer en blijven duren bij ‘De Celestijnse Belofte’, Deepak Chopra en nu ‘The Secret’. Maar dit zat nog wel even anders in elkaar… In welk opzicht? Het was geen lesboekje of zo. Het was echt magie. Het boekje heette ‘De Smaak’ en het zou je leven kunnen veranderen, richting aan je leven geven, kracht voor veranderingen geven… Het boekje zou ergens in de jaren zestig geschreven zijn door een etholoog, Cornaille. Geen voornaam. Het was opnieuw ontdekt door een huisarts, de heer Broes. Hij zou het boekje in zijn bezit hebben. Ik heb contact met hem opgenomen. Waarom heeft het dan nog zo lang geduurd eer…? Ik was niet de enige die hem benaderde. Ik heb hem gemaild, gebeld, geschreven. Hij had geen interesse om zijn verhaal met een groter deel van de wereld te delen. Toch is het u uiteindelijk gelukt? Ja, ik had… wat overtuigende argumenten. U zou hem gechanteerd hebben? Ach, dat beweert hij. Had hij ‘De Smaak’ eigenlijk in zijn bezit? Nee, het was vreemder: hij had het in zijn hoofd. Hij lijdt aan iets dat hypermnesie heet. Nou ja, lijdt… Het is een soort fotografisch geheugen. Hij heeft het boekje dus gelezen en opgeslagen? Ja, zo is dat. En u vroeg hem het te reproduceren? Ja. Maar hij wilde meer dan dat. Hij besloot er zijn verhaal van te maken. In zijn jeugd woonde hij in hetzelfde dorp als Cornaille. Later is het boekje weer op zijn pad gekomen. Het werd een obsessie voor hem. Die ontdekkingstocht heeft hij beschreven. En daarin is ‘De Smaak’ wel opgenomen? Jawel, maar… Hij heeft er een beetje een puzzel van gemaakt. Weet u hoe ‘De Smaak’ in elkaar steekt? Vertelt u maar. Het zijn niet meer dan 36 zinnen, zinnen die een zekere overeenkomst met elkaar hebben… Ik wil daar liever niet te veel over vertellen… Cornaille schreef die zinnen in extreme omstandigheden en… Welke extreme omstandigheden? Ook dan geef ik te veel weg. Hoe dan ook, die 36 zinnen werden door Cornaille in een specifieke volgorde gezet en aldus ontstaat dus de magische kracht van ‘De Smaak’. En zijn biograaf, Pieter Broes, begrijp ik, wat heeft hij..? Nou ja, biograaf… De heer Broes heeft die zinnen wel opgenomen in zijn boek maar niet in die volgorde, hij heeft ze genummerd… Maar hij heeft nog iets anders gedaan, toch? Ja. U bent goed geïnformeerd. Hij heeft een zin weggelaten… Goed, we hebben dus het verhaal van Broes… Dat ik uitgeef. We hebben het ‘(Het verhaal achter) De Smaak van Cornaille’ gedoopt. Het is voor 19 euro 90 verkrijgbaar in de meeste boekhandels… Maar ‘De Smaak’ hebben we niet. Waar is de heer Broes trouwens gebleven? Hij is verdwenen. En ik moet u corrigeren: we hebben ‘De Smaak’ wel. Vertelt u maar. Ik zal het niet te ingewikkeld maken. Cornaille werkte volgens een bepaal d patroon, Broes liet een aanwijzing achter. We hebben er een team van wetenschappers en liefhebbers op gezet. Uiteindelijk is op de afdeling taal- en literatuurwetenschappen op de Universiteit van Groningen de ontbrekende zin gevonden. Denken we. Denkt u? Nee. We weten het eigenlijk wel zeker. Want? Omdat we een aantal proefpersonen het boekje hebben laten lezen. En ja… het effect was werkelijk verbijsterend. Acht mensen waren binnen enige weken niet meer dezelfde. Gelukkiger? Tenminste tot meer genot in staat. Niet bang meer, zeker niet voor de dood. Geen pijn meer. Toch gaat er een gerucht.. Ik weet het. En ik ga dat niet ontkennen. Een proefpersoon heeft zelfmoord gepleegd. Maar een einde aan je leven maken is ook nogal een daad niet? Ik heb ook nog iets anders gehoord, over een moord… O, dat. Ja… Ik kan daar niets over zeggen. Helemaal ongevaarlijk is het boekje dan kennelijk niet. Nee. Maar iedereen beschikt over zijn eigen lot. Ik heb het niet zo met die betutteling. Dus hebben we toch besloten het beschikbaar te stellen aan het publiek… Het komt uit? Nou ja, min of meer. We hebben een aantal exemplaren laten drukken, ja, en die zijn de komende zes weken ter inzage beschikbaar in de bibliotheken. Zo zetten wij ons onderzoek naar de werking voort. Met enig risico. Het komt mij voor als een publiciteitsstunt… We hebben hier lang met elkaar over gesproken. Maar wie geeft ons het recht het boekje aan de wereld te onthouden? We moeten er gewoon nog wat meer over weten. Dus ‘(Het verhaal achter) De Smaak van Cornaille’ ligt gewoon in de boekhandel, maar het boekje ‘De Smaak’, met zijn merkwaardige krachten, geschreven door Cornaille is even snel te lezen in de bibliotheken? Je hebt het zo uit. En dan kun je ons van je beleving op de hoogte stellen. Nog een vraag, meneer Van der Veer. U, als uitgever, hebt het boekje natuurlijk ook gelezen. Jaja… En? Het had op mij geen effect. Ik leid al het leven zoals ik dat wil. Gefeliciteerd. Dank u wel.