De smaak van Cornaille Meer dan vijf boeken zijn er niet onder mijn vleugels verschenen. Daarom mocht ik me toch in 2003 een aantal maanden uitgever noemen. Ik heb daar zelfs een klein boekje over geschreven, Uitgevertje spelen. Zeker omdat Bertolucci (zo heette mijn uitgeverij die niet meer dan een imprint was) wat publiciteit genereerde kreeg ik genoeg manuscripten toegestuurd. Dat stapelde zich maar op. Een paar jaar later moest dat eens allemaal opgeruimd worden. Toen vond ik een klein, dun boekje. Het heette De Smaak, geschreven door ene Cornaile. Er stonden niet meer dan 36 regels en gravures in. Maar er zat wel een briefje bij dat afkomstig bleek te zijn van een voormalige huisarts van mij. Ik zal hem PB noemen. Hij stelde dat het onderhavige boekje mysterieuze krachten zou hebben, ja, dat het je leven zou kunnen veranderen. Nu ben ik ik daar een tikkeltje allergisch voor. Dat is al begonnen met Niet morgen, maar nu van Wayne Dyer en blijven duren bij De Celestijnse Belofte, Deepak Chopra en nu The Secret. Maar dit zat nog wel even anders in elkaar… Het was geen lesboekje of zo. Het was echt magie. Het boekje zou je leven kunnen veranderen, richting aan je leven geven, kracht voor veranderingen geven… Het boekje zou ergens in de jaren zestig geschreven zijn door een etholoog, Cornaille. Geen voornaam. Het was opnieuw ontdekt door die huisarts, PB. Ik was nieuwsgierig en combineerde een vakantie met een bezoek aan PB. Hij vertelde mij een verhaal dat ik ongelooflijk vond, ook al voerde hij bewijzen aan. Ik heb daarna meer research gedaan. Uiteindelijk heb ik (ook met toestemming van PB) er mijn eigen roman van gemaakt. Dat werd De smaak van Cornaille. Maar het uitgangspunt was en bleef dat wonderlijke boekje, De Smaak.